Melancholia

Smutek ma kolor popiołu,
Bryłek pumeksu na plaży,
Wierszy niezapisanych,
Uczuć, które czas zwarzył,

Słów nigdy niepowiedzianych,
Choć była potrzeba mówienia,
Marzeń rozwianych na próżno…
Piękne to były marzenia,

Ludzi, których być może,
Dałoby się jeszcze zatrzymać,
Wspomnień, które zaciera
Każda kolejna zima.

Wiesz, coraz mniej we mnie strachu
O to, co może się zdarzyć,
A z melancholią – ktoś mówił:
Jest ci z nią całkiem do twarzy,

Dobrze, że ją przygarniasz,
Bo taka była niczyja.
I jeszcze dodał komplement:
Ależ ty pięknie przemijasz.

W.T.
2 czerwca 2025